ជិះរថភ្លើងឫស្សី៖ មួយថ្ងៃនៅលើរថភ្លើងឫស្សីបាត់ដំបង

រថភ្លើងឫស្សី៖ ដំណើរកម្សាន្តដ៏ពិសេសមួយ

យើងបានឮសំឡេងគ្រាំងៗជាមុនសិន មុននឹងឃើញវា—ជាសំឡេងរញ៉េរញ៉ៃនៃលោហៈដែលហាក់ដូចជាចេញពីវាលស្រែផ្ទាល់តែម្តង។ បន្ទាប់មកវាបានលេចចេញមកត្រង់កោងមួយ៖ ជាវេទិកាឫស្សីសំប៉ែតដាក់លើកង់ពីរគូ ដែលដំណើរការដោយម៉ាស៊ីនសាំងតូចមួយ ផ្ទុកអ្នកដំណើរញញឹមញញែងប្រហែលដប់ពីរនាក់ និងចេកមួយភ្នំតូច។ នេះគឺជារថភ្លើងឫស្សី ឬ នរី របស់បាត់ដំបង ហើយវាគឺជាមធ្យោបាយដ៏រីករាយបំផុតមួយក្នុងការទស្សនាជនបទកម្ពុជា។

ផ្លូវដែកនេះចាប់ផ្តើមពីភូមិអូរដំបង ប្រហែល ៨ គីឡូម៉ែត្រភាគខាងត្បូងទីរួមខេត្តបាត់ដំបង កាត់តាមដីស្រែរាបស្មើឆ្ពោះទៅទីរួមស្រុកម៉ោងរូស្សី។ ការជិះនេះចំណាយពេលប្រហែល ៣០ នាទីក្នុងមួយទិស គ្របដណ្តប់ចម្ងាយប្រហែល ៧ គីឡូម៉ែត្រនៃផ្លូវដែកតែមួយខ្សែ។ ផ្លូវដែកនេះជាប្រភេទផ្លូវតូច ដែលត្រូវបានសាងសង់ក្នុងសម័យអាណានិគមបារាំង ប៉ុន្តែបច្ចុប្បន្នត្រូវបានប្រើប្រាស់ស្ទើរតែទាំងស្រុងដោយរថភ្លើងឫស្សី។ អារម្មណ៍នេះខុសពីការជិះរថភ្លើងដទៃទាំងអស់៖ វេទិការវិលតិចៗ ម៉ាស៊ីនបន្លឺសំឡេងគ្រាំងៗ ហើយខ្យល់បក់បោកកាត់មុខ ខណៈដែលអ្នកអង្គុយផ្គុំជើងលើកន្ទេលឫស្សីត្បាញ។ អ្នកនឹងឃើញក្របីស៊ីស្មៅក្នុងស្រែលិចទឹក ដើមត្នោតបក់បោកតាមខ្យល់ និងកសិករគ្រវីដៃស្វាគមន៍ពេលអ្នកឆ្លងកាត់។

ដំណើរផ្លូវ៖ ភូមិ និងទិដ្ឋភាពធម្មជាតិ

ផ្លូវដែកកាត់តាមសហគមន៍តូចៗជាច្រើន ដែលនីមួយៗមានចង្វាក់ជីវិតរៀងៗខ្លួន។ ភ្លាមៗបន្ទាប់ពីចាកចេញពីអូរដំបង អ្នកឆ្លងកាត់ស្ពានទាបមួយពីលើស្ទឹង ដែលក្មេងៗតែងតែហែលទឹកនៅពេលរសៀលថ្ងៃជិតលិច។ បន្ទាប់មកផ្លូវដែករត់តាមបណ្តោយសួនបន្លែជាច្រើន ដែលសណ្តែកបណ្តុះ និងត្រកួនដុះជាជួរស្អាតៗ។ ប្រហែលពាក់កណ្តាលផ្លូវ អ្នកទៅដល់ភូមិព្រែកកុយ ដែលរថភ្លើងតែងតែឈប់មួយសន្ទុះដើម្បីទទួល ឬបន្ទាបអ្នកដំណើរ។ នៅទីនេះ អ្នកអាចឃើញស្ត្រីៗត្បាញស្លឹកត្នោតសម្រាប់ប្រក់ដំបូល និងបុរសៗជួសជុលកង់ជាមួយឧបករណ៍ផ្សែផ្សំ។

ពេលអ្នកខិតជិតចុងផ្លូវ ទិដ្ឋភាពបើកចំហទៅកាន់វាលស្រែធំទូលាយដែលលាតសន្ធឹងដល់ជើងមេឃ។ ក្នុងរដូវប្រាំង វាលស្រែមានពណ៌មាស និងធូលីហុយ។ ក្នុងរដូវវស្សា វាមានពណ៌បៃតងខៀវស្រងាត់។ ចំណតចុងក្រោយគឺជាវេទិកាតូចមួយក្បែរផ្ទះមួយក្រុម និងវត្តតូចមួយ។ ប្រសិនបើអ្នកមានពេល អ្នកអាចដើរប៉ុន្មានរយម៉ែត្រទៅកាន់វត្ត ដែលជាកន្លែងស្ងប់ស្ងាត់មានទិដ្ឋភាពលើវាលស្រែ។ ដំណើរត្រឡប់មកវិញក៏រីករាយដូចគ្នា ដោយសារពន្លឺពេលរសៀលជ្រេថ្ងៃប្រែក្លាយជនបទទៅជាពណ៌លឿងខ្ចីទន់ភ្លន់។

យន្តការ៖ របៀបដែលវាដំណើរការ

រថភ្លើងឫស្សីគឺជាអច្ឆរិយៈនៃភាពសាមញ្ញ។ វេទិកានីមួយៗ ហៅថា នរី ធ្វើពីបន្ទះឫស្សីដាក់ពីលើអ័ក្សដែកពីរ។ កង់ធ្វើពីដែក ដែលយកមកពីរថក្រោះ ឬរថយន្តដឹកទំនិញចាស់ៗ។ ម៉ាស៊ីនតូចមួយ ដែលច្រើនតែជាម៉ាស៊ីនសាំង ៦ ទៅ ១០ សេះ ត្រូវបានដំឡើងនៅចុងម្ខាង ហើយបញ្ជូនថាមពលទៅអ័ក្សតាមរយៈខ្សែក្រវ៉ាត់។ អ្នកបើកបរអង្គុយលើវេទិកា ប្រតិបត្តិការដងថ្លឹងសាមញ្ញមួយដើម្បីគ្រប់គ្រងល្បឿន។ មិនមានហ្រ្វាំងតាមន័យប្រពៃណីទេ—អ្នកបើកបរបន្ថយល្បឿនដោយកាត់បន្ថយសន្ទះប្រេង ឬក្នុងករណីអាសន្ន ដោយអូសឈើមួយដុំទល់នឹងកង់។

ពេលរថភ្លើងពីរជួបគ្នាលើផ្លូវដែកតែមួយ រថភ្លើងមួយត្រូវតែរុះចេញ។ អ្នកដំណើរចុះពីរថភ្លើង ហើយអ្នកបើកបរលើកវេទិកាចេញពីអ័ក្ស ហើយយកទៅដាក់ម្ខាង។ រថភ្លើងម្ខាងទៀតឆ្លងកាត់ រួចវេទិកាត្រូវបានដំឡើងត្រឡប់មកវិញ។ នេះជាដំណើរការគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ក្នុងការមើល ហើយវាកើតឡើងញឹកញាប់នៅថ្ងៃមមាញឹក។ អ្នកបើកបរមានជំនាញ និងរហ័សរហួន ហើយប្រតិបត្តិការទាំងមូលចំណាយពេលតែប៉ុន្មាននាទីប៉ុណ្ណោះ។ នេះជាភស្តុតាងនៃភាពប៉ិនប្រសប់របស់ប្រជាជនក្នុងតំបន់។

ការធ្វើដំណើរទៅទីនោះ

ដើម្បីទៅដល់រថភ្លើងឫស្សី អ្នកអាចជិះទុកទុកពីទីរួមខេត្តបាត់ដំបង។ ការជិះនេះចំណាយពេលប្រហែល ២០ នាទី កាត់តាមជាយក្រុង រួចតាមផ្លូវធូលីដែលមានដើមត្នោត និងហាងតូចៗតម្រង់ជួរ។ ម៉្យាងទៀត អ្នកអាចជួលកង់ ហើយជិះចម្ងាយ ៨ គីឡូម៉ែត្រដោយខ្លួនឯង ដែលជាវិធីរីករាយក្នុងការទស្សនាជនបទ។ ផ្លូវដែកងាយស្រួលរក៖ រកមើលផ្លាកសញ្ញា និងក្រុមវេទិកាឫស្សីនៅចំណុចចាប់ផ្តើម។ អ្នកបើកបរភាគច្រើននឹងរង់ចាំអ្នក ខណៈពេលដែលអ្នកជិះរថភ្លើង រួចនាំអ្នកត្រឡប់ទៅទីរួមខេត្តវិញ។ ប្រសិនបើអ្នកមកពីសៀមរាប គឺត្រូវជិះឡានក្រុងប្រហែលបីម៉ោងទៅបាត់ដំបង ហើយអ្នកអាចធ្វើដំណើរទៅជិះរថភ្លើងឫស្សីជាដំណើរមួយថ្ងៃបានយ៉ាងងាយស្រួល។

អ្វីដែលគួរដឹង

• ពេលវេលាល្អបំផុតក្នុងការជិះគឺពេលរសៀលជ្រេថ្ងៃ ប្រហែលម៉ោង ៤ រសៀល ពេលដែលកម្តៅថ្ងៃបានធូរស្រាល ហើយពន្លឺស្រស់ស្អាត។ ការជិះពេលព្រឹកក៏ល្អដែរ ប៉ុន្តែថ្ងៃអាចក្តៅខ្លាំង។
• មិនមានកាលវិភាគកំណត់ទេ។ រថភ្លើងចេញដំណើរនៅពេលមានអ្នកដំណើរគ្រប់គ្រាន់។ នៅថ្ងៃមមាញឹក អ្នកប្រហែលជាត្រូវរង់ចាំ ១០-១៥ នាទី។ នៅថ្ងៃស្ងាត់ អ្នកប្រហែលជាមានរថភ្លើងតែម្នាក់ឯង។
• ស្លៀកសម្លៀកបំពាក់ដែលអ្នកមិនខ្វល់ថានឹងប្រឡាក់ធូលី។ ផ្លូវដែកមិនមានក្រាលកៅស៊ូទេ ហើយការជិះអាចរញ្ជួយ។ កន្សែងរុំក ឬបង់រុំអាចជួយការពារធូលីពីការចូលមាត់ និងច្រមុះ។
• ថ្លៃសំបុត្រត្រូវបង់ក្នុងម្នាក់ៗ ហើយជាទម្លាប់ត្រូវឲ្យថ្លៃឈ្នួលដល់អ្នកបើកបរ។ តម្លៃមិនមានកំណត់ថេរទេ ដូច្នេះត្រូវព្រមព្រៀងតម្លៃមុនពេលឡើងជិះ។ សូមពិនិត្យតម្លៃបច្ចុប្បន្ននៅកន្លែងនោះ ព្រោះវាអាចប្រែប្រួល។

រថភ្លើងឫស្សីគឺជាភាពរីករាយដ៏សាមញ្ញ ប៉ុន្តែវាជាបទពិសោធន៍មួយដែលនៅជាប់ក្នុងចិត្តអ្នកជានិច្ច។ សំឡេងម៉ាស៊ីន អារម្មណ៍នៃខ្យល់ ស្នាមញញឹមរបស់មនុស្សដែលអ្នកឆ្លងកាត់—ទាំងនេះគឺជាពេលវេលាដែលធ្វើឲ្យការធ្វើដំណើរមិនអាចបំភ្លេចបាន។ ប្រសិនបើអ្នកនៅបាត់ដំបង សូមកុំខកខានឱកាសនេះ។

រឿងរ៉ាវកម្ពុជាបន្ថែម៖ សិល្បៈនៃការធ្វើស្មូនខ្មែរ៖ ការបង្កើតដីឥដ្ឋនៅតាមភូមិនានាក្នុងខេត្តសៀមរាប

គ្រោងមកលេងសៀមរាបមែនទេ? Melbourne Residence គឺជាសហគមន៍លំនៅឋានដ៏ស្ងប់ស្ងាត់ដែលមានផ្ទះនៅជិតប្រាសាទអង្គរវត្ត — ស្វែងយល់ពីសង្កាត់របស់យើង។