កណ្តឹងពេលព្រឹកនៃវត្តព្រះព្រហ្មរតន៍៖ ដំណើរកម្សាន្តតាមវត្តដ៏រស់រវើកនៃក្រុងសៀមរាប

ពន្លឺដំបូងលើវត្ត

យើងចេញដំណើរមុនថ្ងៃរះ ដើរចម្ងាយដ៏ខ្លីពីតំបន់ផ្សារចាស់នៃក្រុងសៀមរាប ទៅកាន់វត្តប្រែព្រហ្មរត្ន័ ដែលជាវត្តចំណាស់ជាងគេ និងមានសកម្មភាពរស់រវើកបំផុតនៅក្នុងក្រុង។ ខ្យល់ត្រជាក់ ហើយមានក្លិនធូប និងផ្កាចំប៉ីស្រាលៗ។ ពេលយើងដើរកាត់ក្លោងទ្វារដ៏លម្អយ៉ាងស្រស់ស្អាត ព្រះសង្ឃអង្គទីមួយក្នុងអាវកាសាវត្តកំពុងបោសសំអាតទីធ្លាដោយចង្វាក់ទន់ភ្លន់។ ព្រះវិហារធំ ដែលមានផ្ទាំងគំនូរចម្រុះពណ៌ និងក្បឿងម៉ូសេអ៊ីកភ្លឺចែងចាំង បញ្ចេញពន្លឺពណ៌លឿងខ្ចី។ យើងដោះស្បែកជើង ហើយឈានជើងចូលទៅខាងក្នុង ដែលក្លិនឈើចាស់ និងទៀនកំពុងឆេះព័ទ្ធជុំវិញយើង។ អ្នកដំណាក់កាលចាស់ម្នាក់ងក់ក្បាលសំពះ ពេលកំពុងរៀបចំផ្កាឈូកនៅមុខព្រះពុទ្ធរូបមាស។ ភាពស្ងៀមស្ងាត់នេះមិនមែនទទេស្អាតនោះទេ វាពោរពេញទៅដោយសូរស្រែកធម៌ និងសំឡេងគង្គាម្តងម្កាល។

ផ្ទាំងគំនូរដែលនិទានរឿង

ជញ្ជាំងនៃអាគារធំត្រូវបានគ្របដណ្តប់ដោយគំនូរពណ៌ភ្លឺច្បាស់ ខ្លះត្រូវបានជួសជុល ខ្លះកំពុងរសាត់បាត់បង់ពណ៌បន្តិចម្តងៗ។ ពួកវាបង្ហាញពីទិដ្ឋភាពក្នុងរឿងរាមកេរ្តិ៍ ដែលជាកំណែខ្មែរនៃរឿងរាមាយណៈ និងព្រះជន្មរបស់ព្រះពុទ្ធ។ យើងឈប់មើលផ្ទាំងគំនូរមួយដែលបង្ហាញពីទេវតាកូរសមុទ្រទឹកដោះ ដែលទេវតា និងអសុរកំពុងទាញនាគព័ទ្ធជុំវិញភ្នំ។ ពណ៌នានេះរឹងមាំ—លឿងចាស់ ខៀវចាស់ ក្រហមទុំ—ហើយពត៌មានលំអិតអញ្ជើញឱ្យគេមើលយ៉ាងជិត។ អ្នកនាំទស្សនកិច្ច ដែលជាព្រះសង្ឃវ័យក្មេងអង្គមួយចេះនិយាយភាសាអង់គ្លេស ពន្យល់ថាផ្ទាំងគំនូរទាំងនេះត្រូវបានគូរនៅដើមសតវត្សរ៍ទី 20 ហើយត្រូវបានជួសជុលនៅទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 1990។ គាត់ចង្អុលទៅទិដ្ឋភាពនៃក្បួនហែរបស់ស្តេច ដែលដំរី និងអ្នករាំកំពុងធ្វើចលនាឆ្លងកាត់ជញ្ជាំងក្នុងពិធីបុណ្យដ៏កក់ក្តៅ។ យើងអាចចំណាយពេលមួយម៉ោងនៅទីនេះ តាមដានរឿងរ៉ាវទាំងនោះដោយភ្នែករបស់យើង។

ចង្វាក់នៃជីវិតព្រះសង្ឃ

បន្ទាប់ពីមើលផ្ទាំងគំនូរ យើងដើរចូលទៅក្នុងបរិវេណវត្ត។ នៅខាងក្រោយព្រះវិហារធំ មានសាលារៀនមួយដែលព្រះសង្ឃថ្មីសិក្សាភាសាខ្មែរ បាលី និងអង់គ្លេស។ យើងឮសូរសំលេងសូត្រធម៌អណ្តែតចេញតាមបង្អួចដែលបើកចំហ។ នៅជ្រុងមួយដែលមានម្លប់ ព្រះសង្ឃមួយក្រុមកំពុងបត់អាវកាសាវត្ត និងរៀបចំបាត្រសម្រាប់ពេលបិណ្ឌបាត្រពេលព្រឹក។ ព្រះចៅអធិការ ដែលជាព្រះសង្ឃដ៏ស្លូតបូត មានស្នាមញញឹមកក់ក្តៅ អញ្ជើញយើងឱ្យអង្គុយលើកៅអីឈើក្រោមដើមស្វាយ។ លោកប្រាប់យើងថា វត្តនេះជាជម្រករបស់ព្រះសង្ឃ និងសាមណេរជាងមួយរយអង្គ ដែលភាគច្រើនមកពីគ្រួសារក្រីក្រនៅតាមជនបទ ដែលមកទីនេះដើម្បីការសិក្សា និងទីជំរក។ លោកនិយាយអំពីទម្លាប់ប្រចាំថ្ងៃ៖ សមាធិនៅម៉ោង 4:30 សូត្រធម៌នៅម៉ោង 5 បិណ្ឌបាត្រនៅម៉ោង 6 និងរៀនក្រោយអាហារពេលព្រឹក។ យើងស្តាប់ ហើយមានអារម្មណ៍ស្ងប់ស្ងាត់ពីជីវិតដែលមានរបៀបរៀបរយជុំវិញការភ្ញាក់ដឹងខ្លួន។

ដើរកម្សាន្តជុំវិញបរិវេណវត្ត

យើងដើរយឺតៗជុំវិញបរិវេណវត្ត ដែលមានលក្ខណៈដូចសួនច្បារជាងបរិវេណវត្តធម្មតា។ មានចេតិយគ្របដណ្តប់ដោយក្បឿងមាស ស្រះតូចមួយមានផ្កាឈូក និងអណ្តើក និងប៉មគង្គាមួយដែលមានគង្គាសំរិទ្ធធំ។ យើងវាយគង្គាថ្នមៗ—បីដង តាមទំនៀមទម្លាប់—ហើយសំឡេងបន្លឺឡើងពេញបរិវេណ។ នៅជិតជញ្ជាំងខាងក្រោយ យើងឃើញជួរដេកនៃទីសក្ការៈតូចៗឧទ្ទិសដល់វិញ្ញាណផ្សេងៗ ដែលនីមួយៗមានតង្វាយតូចៗដូចជាផ្លែឈើ និងធូប។ ព្រះសង្ឃមួយអង្គកំពុងគូរផ្ទាំងគំនូរថ្មីនៅលើជញ្ជាំងខាងក្រៅ ដែលជារូបភាពសម័យទំនើបនៃការត្រាស់ដឹងរបស់ព្រះពុទ្ធ។ លោកប្រើជក់ល្អិត គូរស្លឹកឈើដ៏ឆ្ងាញ់ពីងៗលើដើមពោធិ៍។ យើងមើលមួយសន្ទុះ រួចអរគុណលោក ហើយបន្តដើរ។ ព្រះអាទិត្យរះខ្ពស់ឡើងហើយ ស្រមោលកាន់តែខ្លី ប៉ុន្តែភាពស្ងប់ស្ងាត់នៅតែមាន។

ការធ្វើដំណើរទៅទីនោះ

វត្តប្រែព្រហ្មរត្ន័ ស្ថិតនៅខាងលិចទន្លេសៀមរាប ចម្ងាយប្រហែល 15 នាទីដើរពីផ្សារចាស់។ ពីផ្លូវបាប៊ីរី ឆ្លងស្ពាន ហើយដើរទៅទិសខាងជើងតាមមាត់ទន្លេ អ្នកនឹងឃើញក្លោងទ្វារចូលដ៏លម្អនៅខាងឆ្វេងដៃ។ រថយន្តតុកតុកពីកន្លែងណាក៏ដោយក្នុងក្រុង តម្លៃត្រឹមតែប៉ុន្មានដុល្លារប៉ុណ្ណោះ—ត្រូវព្រមព្រៀងតម្លៃមុនពេលចេញដំណើរ។ វត្តបើកជារៀងរាល់ថ្ងៃ ពីព្រឹកព្រលឹមរហូតដល់ពេលរសៀល។ មិនគិតថ្លៃចូលទស្សនាទេ ប៉ុន្តែការបរិច្ចាគត្រូវបានស្វាគមន៍។ ពេលវេលាល្អបំផុតដើម្បីទស្សនាគឺចន្លោះម៉ោង 6 ដល់ 8 ព្រឹក នៅពេលដែលព្រះសង្ឃកំពុងមានសកម្មភាព ហើយពន្លឺទន់ភ្លន់។

អ្វីដែលគួរដឹង

• ស្លៀកពាក់ឱ្យសមរម្យ៖ បិទបាំងស្មា និងជង្គង់របស់អ្នក។ មានសំពត់រុំជូននៅច្រកចូល ប្រសិនបើអ្នកភ្លេច។
• ការថតរូបត្រូវបានអនុញ្ញាតនៅតំបន់ភាគច្រើន ប៉ុន្តែសូមសួរមុនពេលថតរូបព្រះសង្ឃ ឬនៅខាងក្នុងព្រះវិហារអំឡុងពេលសូត្រធម៌។
• អ្នកអាចចូលរួមជាមួយព្រះសង្ឃក្នុងអាហារពេលព្រឹកសាមញ្ញនៃបបរអង្ករ និងផ្លែឈើប្រហែលម៉ោង 7 ព្រឹក។ សូមពិនិត្យជាមួយព្រះចៅអធិការមួយថ្ងៃមុន។
• ប្រសិនបើអ្នកចង់បិណ្ឌបាត្រ សូមទិញផ្លែឈើ ឬបាយនៅផ្សារ ហើយថ្វាយដោយផ្ទាល់ដល់ព្រះសង្ឃក្នុងពេលបិណ្ឌបាត្រពេលព្រឹក ឬទុកនៅផ្ទះបាយវត្ត។

គ្រោងមកលេងសៀមរាបមែនទេ? Melbourne Residence គឺជាសហគមន៍លំនៅឋានដ៏ស្ងប់ស្ងាត់ដែលមានផ្ទះនៅជិតប្រាសាទអង្គរវត្ត — ស្វែងយល់ពីសង្កាត់របស់យើង។