ផ្សាររាត្រីនៅវត្តដំណាក់៖ ដំណើរដើរកម្សាន្តកាត់រសជាតិពេលល្ងាចនៃក្រុងសៀមរាប

ផ្សាររាត្រីវត្តដំណាក់៖ ដំណើរកម្សាន្តតាមរសជាតិល្ងាចៗនៃក្រុងសៀមរាប

ព្រះអាទិត្យលិចបាត់ទៅក្រោយដើមត្នោត ហើយផ្លូវលំធូលីជុំវិញវត្តដំណាក់ក៏ចាប់ផ្តើមមានសន្ទុះរស់រវើក។ នេះមិនមែនជាហ្វូងភ្ញៀវទេសចរនៅផ្លូវបារនោះទេ ប៉ុន្តែជាចង្វាក់ជីវិតដ៏ស្ងប់ស្ងាត់ និងក្នុងស្រុកជាង។ យើងដើរកាត់ជញ្ជាំងទាបនៃវត្ត ដែលខ្យល់ពេលល្ងាចផ្សំឡើងពីក្លិនធូបផ្កាម្លិះ និងផ្សែងអុសធ្យូង។ ផ្សារនៅទីនេះប្រព្រឹត្តទៅរាល់យប់ ដោយលាតសន្ធឹងពីទីធ្លាវត្តទៅតាមផ្លូវជុំវិញ។ តូបនីមួយៗបំភ្លឺដោយអំពូលភ្លើងទទេ និងចង្កៀងប្រេងកាត ពន្លឺរបស់វារាយធ្លាក់លើផ្លូវដីក្រហម។ យើងឮសូរអាំងឆ្អិន សូរកាំបិតហាន់លើក្តារឈើ និងសំឡេងហៅគ្នាទន់ៗរបស់អ្នកលក់ទៅកាន់មិត្តភក្តិនៅក្បែរផ្លូវ។ នេះជាកន្លែងសម្រាប់ដើរលេងយឺតៗ ភ្លក់រសជាតិ និងមើលមនុស្ស។

បុណ្យអាហារតាមដងផ្លូវ

ចំណតដំបូងរបស់យើងគឺរទេះតូចមួយលក់ ក្រឡាន ដែលជានំបាយស្អិតដាក់សណ្តែកខ្មៅ និងដូង អាំងក្នុងបំពង់ឬស្សី។ អ្នកលក់បកស្រទាប់ខាងក្រៅដែលឆេះខ្មៅចេញ ហើយចំហាយក្តៅក៏ហុយឡើងជាមួយក្លិនផ្អែមឈ្ងុយ។ យើងទិញមួយដុំ ហើយឈរញ៉ាំ បាយទន់ និងក្រអូប ដូងសម្បូររសជាតិ។ បន្តិចទៅមុខទៀត ស្ត្រីម្នាក់កំពុងចៀន នំបាំង — នំប៉័ងដាក់ស្វាយក្រៀម ប៉ាតេ និងទឹកម្ទេសបន្តិច។ នាងហុចឱ្យយើងមួយដុំរុំក្នុងក្រដាសត្នោត ហើយយើងញ៉ាំពេលផ្អែកលើបង្គោលឈើ មើលចរាចរណ៍ម៉ូតូ និងកង់។ សម្រាប់អ្វីដែលផ្អែមជាងនេះ យើងឃើញតូបលក់ ចេកចៀន ចេកចៀនស្រោបល្ង ក្រៅស្រួយ ខាងក្នុងរលាយក្នុងមាត់។ ផ្សារមិនធំទេ ប៉ុន្តែគួរដើរមួយជុំទៀត។ ម៉ោងប្រាំបួនយប់ ហ្វូងមនុស្សក៏ស្តើងទៅ ហើយអ្នកលក់ចាប់ផ្តើមប្រមូលឥវ៉ាន់ ចង្កៀងរបស់ពួកគេក៏រលត់ម្តងមួយៗ។

សិប្បកម្មធ្វើដោយដៃ និងទំនិញក្នុងស្រុក

ក្រៅពីអាហារ ផ្សារនេះផ្តល់នូវទិដ្ឋភាពនៃសិប្បកម្មខ្មែរប្រចាំថ្ងៃ។ តូបមួយក្បែរខ្លោងទ្វារវត្តលក់មួកស្លឹកត្នោត និងកន្ត្រកត្បាញ ដែលសរសៃធម្មជាតិនៅតែមានក្លិនស្រែចំការ។ តូបមួយទៀតដាក់តាំងស្លាបព្រាឈើ និងចានឆ្នាំងឆ្លាក់ដោយដៃ លាបប្រេងឱ្យភ្លឺរលោងកក់ក្តៅ។ យើងឈប់មើលបុរសម្នាក់កំពុងធ្វើថាសពីផ្តៅ ម្រាមដៃរបស់គាត់ធ្វើការយ៉ាងរហ័ស បន្ទះផ្តៅបត់បែនដោយគ្មានការតស៊ូ។ គាត់ប្រាប់យើងថា គាត់រៀនពីឪពុកនៅភូមិមួយក្បែរប្រាសាទបន្ទាយស្រី ហើយគាត់មកផ្សារបីយប់ក្នុងមួយសប្តាហ៍។ យើងទិញកន្ត្រកតូចមួយ មិនមែនជាវត្ថុអនុស្សាវរីយ៍ទេ ប៉ុន្តែព្រោះវាមានភាពស្មោះត្រង់ និងប្រើប្រាស់បាន។ តម្លៃសមរម្យ ហើយអ្នកលក់អត់ធ្មត់ រីករាយពន្យល់ពីការងាររបស់ពួកគេដោយគ្មានការដាក់សម្ពាធ។

វត្តក្នុងពន្លឺពេលល្ងាច

វត្តដំណាក់ខ្លួនឯងសមនឹងទទួលបានពេលវេលាស្ងប់ស្ងាត់មួយភ្លែត។ វត្តនេះសាងសង់នៅដើមសតវត្សរ៍ទី២០ ស្ថិតនៅលើភ្នំតូចមួយ ដំបូលប្រក់ស័ង្កសីច្រើនជាន់ឡើងពីលើតូបផ្សារ។ ពេលល្ងាច ពន្លឺពីផ្សារបញ្ចេញពន្លឺទន់ៗលើជញ្ជាំងស និងចម្លាក់ហោជាង។ យើងឡើងតាមជណ្តើរពីរបីកាំទៅលើរាបស្មើរ ដែលព្រះសង្ឃមួយក្រុមស្លៀកពណ៌ស្វាយកំពុងជជែកគ្នាស្ងាត់ៗ សំឡេងរបស់ពួកគាត់លាយឡំជាមួយសំឡេងសូត្រពីចម្ងាយក្នុងព្រះវិហារ។ ទិដ្ឋភាពពីលើផ្សារគឺដូចជាបំណះក្រណាត់ និងឆ័ត្រចម្រុះពណ៌ ជាមួយរូបស្រមោលដើមត្នោតងងឹតនៅខាងក្រោយ។ នេះជាចំណុចស្ងប់ស្ងាត់ផ្ទុយពីភាពអ៊ូអរខាងក្រោម ហើយយើងស្នាក់នៅទីនេះមួយសន្ទុះ ទុកឱ្យពេលល្ងាចរុំព័ទ្ធជុំវិញយើង។

ការធ្វើដំណើរទៅទីនោះ

វត្តដំណាក់ស្ថិតនៅខាងកើតទន្លេសៀមរាប ចម្ងាយប្រហែលដប់នាទីដើរពីផ្សារចាស់។ ពីកណ្តាលទីក្រុង ឆ្លងស្ពានក្បែរគេហដ្ឋានរាជការ ហើយបន្តត្រង់តាមផ្លូវដែលស្របនឹងទន្លេ។ ផ្សាររៀបចំនៅទីធ្លាបើកចំហរមុខវត្ត ហើយអ្នកនឹងឃើញពន្លឺ និងឮសំឡេងរំខានយូរមុនពេលទៅដល់។ រថយន្តតុកតុកពីកន្លែងណាក៏បានក្នុងទីក្រុង គួរតែតម្លៃពីរបីដុល្លារ ប៉ុន្តែវាជាការដើរងាយស្រួល និងរីករាយប្រសិនបើអ្នកមានពេល។ ផ្សារមមាញឹកបំផុតនៅចន្លោះម៉ោងប្រាំមួយដល់ប្រាំបួនល្ងាច ដូច្នេះគួរមកដល់ឆាប់ៗដើម្បីឃើញតូបទាំងអស់។

អ្វីដែលគួរដឹង

• នាំលុយរាយតូចៗ ព្រោះអ្នកលក់ជាច្រើនគ្មានលុយរាយសម្រាប់ក្រដាសប្រាក់ធំ។
• ផ្សារជាកន្លែងសាមញ្ញ គ្មានតុថេរ ដូច្នេះត្រូវត្រៀមខ្លួនញ៉ាំឈរ ឬអង្គុយលើកៅអីប្លាស្ទិក។
• សុំការអនុញ្ញាតមុនពេលថតរូបអ្នកលក់ ឬទំនិញរបស់ពួកគេ ស្នាមញញឹម និងកាយវិការមួយគឺគ្រប់គ្រាន់។
• ទីធ្លាវត្តស្ងប់ស្ងាត់បន្ទាប់ពីងងឹត ប៉ុន្តែផ្សារមានសុវត្ថិភាព និងកក់ក្តៅ ទោះយ៉ាងណា ចូរមើលថែទំនិញរបស់អ្នកដូចកន្លែងណាដែរ។

គ្រោងមកលេងសៀមរាបមែនទេ? Melbourne Residence គឺជាសហគមន៍លំនៅឋានដ៏ស្ងប់ស្ងាត់ដែលមានផ្ទះនៅជិតប្រាសាទអង្គរវត្ត — ស្វែងយល់ពីសង្កាត់របស់យើង។