កម្មវិធីដ៏ស្ងប់ស្ងាត់នៃដើមត្នោតខ្មែរ៖ ព្រឹកមួយនៅឃុំអំពិល

ត្នោតមានពាសពេញជុំវិញក្រុងសៀមរាប ដោយដើមដ៏ខ្ពស់ និងស្លឹករាយដូចកង្ហាររបស់វាបង្ហាញពីព្រំប្រទល់ចម្ការ និងគែមភូមិ។ ប៉ុន្តែដើម្បីមើលសិប្បកម្មដែលបំប្លែងទឹកត្នោតទៅជាស្ករត្នោត យើងធ្វើដំណើរទៅទិសខាងកើតប្រហែល 15 គីឡូម៉ែត្រពីក្រុង ចូលទៅក្នុងឃុំអំពិល ដែលជាកន្លែងដែលគ្រួសារជាច្រើននៅតែចម្រាញ់ទឹកត្នោត និងដាំចំរាញ់ទឹកនោះក្នុងខ្ទះដែកលើភ្លើងចំហ។

មុនពេលថ្ងៃរះនៅក្នុងចម្ការត្នោត

យើងចេញពីក្រុងសៀមរាបតាំងពីព្រលឹម ពេលដែលខ្យល់នៅតែត្រជាក់ និងផ្លូវទៅឃុំអំពិលស្ងប់ស្ងាត់។ អ្នកចម្រាញ់ទឹកត្នោតកំពុងនៅខាងលើហើយ។ បុរសម្នាក់ស្លៀកអាវពណ៌ស្រអាប់ និងដើរជើងទទេនៅពីមុខយើង ដោយមានជណ្តើរឫស្សីពាក់លើស្មា បន្ទាប់មកផ្អៀងវាទៅនឹងដើមត្នោត ហើយឡើងយ៉ាងរហ័សដោយជំហានដែលស្ទាត់ជំនាញ។ នៅខាងលើ គាត់កាត់ចុងផ្កាត្នោតស្តើងមួយសន្លឹក ហើយដាក់បំពង់ឫស្សីនៅក្រោមវាដើម្បីទទួលទឹកត្នោត។ យើងឮសំឡេងប៉ះគ្នាស្រឡោះរបស់បំពង់ទៅនឹងដើមឈើ និងសំឡេងស្លឹករញ្ជួយតាមខ្យល់។

គាត់ឡើងត្នោតប្រាំ ឬប្រាំមួយដើម ក្នុងរយៈពេលដែលយើងដើរបានពីរបីរយម៉ែត្រ។ បំពង់ទាំងនោះត្រូវប្រមូលនៅពេលក្រោយ ដោយខ្លះមានទឹកពណ៌សស្រាល និងផ្អែមពេញបំពង់ហើយ ដែលមានក្លិនបន្តិចដូចដូង និងផ្សែង។

រោងដាំចំរាញ់

ត្រឡប់មករោងវិញ ដែលជាសំណង់ទាបធ្វើពីឈើ និងដែកស័ង្កសី ទឹកត្នោតត្រូវចាក់តាមក្រណាត់ចូលទៅក្នុងខ្ទះដែកធំមួយដែលដាក់លើចង្ក្រានឥដ្ឋ។ ភ្លើងត្រូវបំពេញដោយស្លឹកត្នោត និងសំបកដូង ហើយផ្សែងហូរតាមរោងចេញទៅខាងក្រៅពេលព្រឹក។ យើងមើលទឹកពុះ និងងងឹតទៅៗ។ ត្រូវចំណាយពេលពីរបីម៉ោងនៃការដាំឱ្យពុះ និងការចម្រាញ់ជាប់ៗគ្នា មុនពេលវាក្រាស់ទៅជាទឹកស៊ីរ៉ូពណ៌ការ៉ាមែល។

គ្មានអ្វីខាតបង់ឡើយ។ ប្រពន្ធរបស់អ្នកចម្រាញ់ទឹកត្នោតចាក់ទឹកស៊ីរ៉ូចូលទៅក្នុងពុម្ពឫស្សីតូចៗ ដើម្បីឱ្យកកើតជាដុំស្ករត្នោត ហើយពពុះដែលចម្រាញ់ចេញពីខ្ទះត្រូវយកទៅឱ្យជ្រូក។ ក្លិននៅក្នុងរោងគឺឈ្ងុយជ្រៅ និងផ្អែម ហើយកំដៅពីភ្លើងគឺផ្ទុយគ្នាយ៉ាងរីករាយនឹងពេលព្រឹកដ៏ត្រជាក់នៅខាងក្រៅ។

អ្វីដែលយើងយកមកវិញ

យើងទិញស្ករត្នោតពីរបីដុំដែលរុំដោយស្លឹកត្នោត។ រសជាតិគឺឈ្ងុយផ្សែង និងមានរសជាតិរ៉ែ ខុសគ្នាឆ្ងាយពីស្ករពណ៌សដែលយើងធ្លាប់ប្រើ។ នៅតាមផ្លូវត្រឡប់មកវិញ យើងឆ្លងកាត់ដើមត្នោត និងរោងច្រើនទៀត ដោយខ្លះមានផ្សែងហុយឡើងរួចហើយ។ ការទស្សនាទាំងមូលចំណាយពេលមួយព្រឹក ហើយយើងត្រឡប់មកដល់ក្រុងសៀមរាបវិញមុនពេលថ្ងៃត្រង់។

ការធ្វើដំណើរទៅទីនោះ

ឃុំអំពិលស្ថិតនៅចម្ងាយប្រហែល 15 គីឡូម៉ែត្រទៅទិសខាងកើតនៃក្រុងសៀមរាប ប្រហែលពី 30 ទៅ 40 នាទីដោយទុកទុក ឬម៉ូតូ តាមផ្លូវជាតិលេខ 6 ហើយបន្ទាប់មកតាមផ្លូវតូចៗ។ សូមស្នើឱ្យម្ចាស់ផ្ទះរបស់អ្នករៀបចំអ្នកបើកបរដែលស្គាល់តំបន់នោះ ព្រោះរោងទាំងនោះមិនមានស្លាកសញ្ញាឡើយ។ សូមទៅពេលព្រឹក ល្អបំផុតមុនម៉ោង 7 ព្រឹក ដើម្បីមើលអ្នកចម្រាញ់ទឹកត្នោតកំពុងធ្វើការ និងខ្ទះដំបូងៗលើភ្លើង។ ផ្លូវតូចៗមានខ្សាច់នៅកន្លែងខ្លះ ដូច្នេះទុកទុកងាយស្រួលជាងកង់។

គួរដឹង

• សូមយកទឹក និងមួកទៅជាមួយ; រោងក្តៅ ហើយមានម្លប់តិចតួច។
• សូមសួរមុនពេលថតរូបជិតៗរបស់អ្នកចម្រាញ់ទឹកត្នោត ជាពិសេសនៅលើជណ្តើរ។
• សូមពាក់ស្បែកជើងដែលអ្នកមិនខ្វល់ព្រួយបើធូលី ឬភក់។
• ស្ករត្នោតលក់ជាដុំៗរុំដោយស្លឹកត្នោត; សូមសាកសួរតម្លៃ និងភាពអាចរកបាននៅនឹងកន្លែង។

គ្រោងមកលេងសៀមរាបមែនទេ? Melbourne Residence គឺជាសហគមន៍លំនៅឋានដ៏ស្ងប់ស្ងាត់ដែលមានផ្ទះនៅជិតប្រាសាទអង្គរវត្ត — ស្វែងយល់ពីសង្កាត់របស់យើង។